Ovaj Šapčanin je javnosti postao poznat početkom 2000-ih godina kada je označen, a potom i uhapšen kao vođa šabačke kriminalne grupe.
Ostojić je najpre u Beloj knjizi o organizovanom kriminalu, odnosno policijskom dokumentu koji je MUP sastavio početkom 2001.godine označen najpre kao član organizovane kriminalne grupe iz Šapca koju je, prema tom dokumentu, predvodio Uglješa Arnitović zvani Ugo.
Kao članovi te grupe označeni su bili Ostojić i Veljko Ćirić zvani Velja.
"Kriminalna delatnost grupe je vršenje krivičnih dela razbojništva, nanošenje teških telesnih povreda, teških krađa, iznuda, ucena i krijumčarenje opojnih droga. Grupa je kategorisana kao "provalnici", "razbojnici" i "krijumčari"", piše u "Beloj knjizi".
U tom dokumentu piše i da je "specijalizaciju načinu izvršenja krivičnih dela - svestranost i dobra organizovanost".
Između ostalog, navodi se i da se grupa bavila krađom motornih vozila pomoću alata tkz. češlja i lomilice.
"Vođa grupe je autoritet za grupu organizuje i planira izvršenje poslova, a operativna saznanja ukazuju da se isti bavi i krijumčarenjem opojnih droga sa područja Beograda i Republike Srpske. Svi članovi grupe su vrlo pokretljivi i komunikativni. Veoma su povezani sa licima iz krimogenih sredina sa područja Šapca, Beograda, Novog Sada kao i Republike Srpske i Crne Gore. U vršenju krivičnih dela ponašaju se vrlo agresivno, drsko i bezobzirno", piše u "Beloj knjizi".
Dodaje se i da je reč o višestrukim povratnicima.
Hapšenje, pa presude
Milan Ostojić Sandokan je uhapšen početkom 2000-ih godina kao vođa kriminalne grupe koja se bavila ubistvima, iznudom, proizvodnjom i švercom droge. Tužilaštvo je je Ostojića i još pet osoba teretilo da su bili aktivni od 2006. do 2009. godine.
Šest godina kasnije, stigla je prvostepena presuda kojom je Ostojić osuđen na 20 godina zatvora.
Drugostepeni sud, Apelacioni, pravosnažno je odbacio optužbu za kriminalno udruživanje. Zato su i Sandokan i Marković, kao i svi ostali, oslobođeni te tačke i osuđeni isključivo kao pojedinci a konkretna krivična dela.
- Milan Ostojić zvani Sandokan je osuđen na 10 godina zatvora. Kazna od 20 godina je prepolovljena jer je proglašen krivim samo za podstrekivanje na ubistvo Siniše Kromeka. Za trgovinu drogom i drugo ubistvo je oslobođen
- Igor Marković je osuđen na 15 godina zatvora. Kazna je smanjena sa 20 godina. On je označen kao direktni pucač na Sinišu Kromeka, podstrekač na ubistvo Željka Radovića, a osuđen je i za pokušaj ubistva Predraga Živanovića iz 2003. godine
- Strahinja Rašeta je član grupe koji se sumnjičio da je povukao obarač i ubio Željka Radovića na obali Save. Rešeta nikada nije dočekao suđenje jer je poginuo 2008.godine tokom nestručnog postavljanja eksploziva pod tuđi automobil na Banovom brdu u Beogradu
- Nebojša Sarajlija je osuđen na četiri godine zatvora. Utvrđeno je da je pomogao Rešeti oko vezivanja blokova i sakrivanje tela Željka Radovića Bojan Jovanović je oslobođen optužbi za ubistvo, a osuđen je na sedam godina zatvora zbog šverca heroina
- Zoran Stevanović je osuđen na devet godina zatvora zbog pljačke pošte u Splitu u martu 2009. godine kada su iz nje uzeli oko 15 miliona kuna
- Boris Škorić je oslobođen optužbi
Ubistvo Siniše Kromeka
Siniša Kromek je ubijen iz osvete u avgustu 2007. godine nakon što je ranio Strahinju Rašeta.
Prema optužnici, ubistvo Kromeka se dogodilo jer su članovi šabačke grupe saznali da se on nalazi u autoperionici u Šapcu. Do autoperionice su se dovezli automobilom, a iz vozila je izašao Marković koji je tada pucao u žrtvu.
Kada je Kromek pokušao da pobegne ka unutrašnjosti perionice, Marković ga je pratio i ponovo pucao u njegovom pravcu. Jedan metak mu je naneo smrtonosnu povredu, a Kromek je preminuo na putu do bolnice.
U trenutku pucnjave u perionici se nalazilo više osoba, među kojima i dvoje dece.
Ubistvo Željka Radovića
Igor Marković, koji je u optužnici opisan kao jedan od organizatora grupe, osim za ubistvo Kromeka, osuđen je i zbog podstrekavanja na ubistvo Željka Radovića.
Prema dokumentima tužilaštva, Radovića je ubio kako bi izbegao vraćanje novčanog duga.
Radović je likvidiran u maju 2008. godine. Nakon sastanka sa njim u kafeu "Eden" u Šapcu, Marković ga je, prema optužnici, obmanuo da grupa želi da trguje vozilima i odveo ga do obale Save kod Grabovca.
Tamo su ih sačekali Strahinja Rašeta i Nebojša Sarajlija. Kada je Radović pružio ruku da se pozdravi sa Rašetom, on mu je dva puta pucao u glavu.
Njegovo telo su potom stavili u gepek automobila "audi A6", koji su Sarajlija i Rašeta odvezli do Rašetine kuće u Klenku kod Rume. Telo su izvadili iz gepeka, vezali građevinske blokove za noge, telo i ruke, a zatim ga čamcem odvezli i bacili u Savu.
Vozilo su oprali i predali radi preregistracije i prikrivanja tragova. Za ubistvo ih je, prema optužnici, Marković nagradio - Rašeti je dao novac i tri automobila, dok je Sarajlija dobio jedan automobil.
Pokušaj ubistva Predraga Živanovića
Drugo krivično delo za koje je Apelacioni sud osudio Markovića jeste pokušaj ubistva Predraga Živanovića u martu 2003. godine.
Marković ga je sačekao u ulazu stambene zgrade u Šapcu i pucao na njega. Nakon što ga je ranio, pobegao je sa mesta događaja.
Ostojić ranjen nakon svađe u Šapcu
Podsetimo, Ostojić je 8.jula navodno nakon svađe ispred jednog ugostiteljskog objekta upucan sa više hitaca i prebačen je u bolnicu vozilom Hitne pomoći.
Nakon ukazane pomoći u bolnici u Šapcu hitno prevezen za Beograd na VMA.
- On je zadobio povrede leđa i karlične regije - kaže izvor.
(Blic/MONDO)
