Pored nje, nađena je još i automatska puška "kalašnjikov". Oružje su pre desetak dana našli operativci Uprave za izvršenje krivičnih sankcija Ministarstva pravde. Puške su predate na veštačenje policijskom kriminalističko-tehničkom centru.
Iako zvaničnih informacija o tome nema, pretpostavlja se da je reč o oružju koje su svojevremeno koristili, a zatim sakrili pripadnici zemunskog kriminalnog klana, kao i da je neko od članova klana koji su u pritvoru otkrio mesto gde se krije.
Nedaleko od autoputa, kod preduzeća "Ikarbus", u martu ove godine nađene su četiri automatske puške, dva snajpera i dva puškomitraljeza. Ministar policije Ivica Dačić tada je saopštio da se sumnja da je reč o oružju koje su članovi "zemunskog klana" ukrali 5. oktobra 2000. godine iz policijske stanice Stari grad.
Puška "hekler i koh", brisanog fabričkog broja, iz koje je ubijen premijer Đinđić, nađena je 25. marta 2003. godine u kamenjaru u novobeogradskom bloku 26.
Ta puška čuva se u sudskom depozitu, a novinari su imali prilike da je vide kada je doneta u sudnicu kako bi je prepoznao svedok Nenad Šare, bivši šef obezbeđenja Milorada Ulemeka.
Utvrđeno je da je iz nje Zvezdan Jovanović ubio premijera i ranio telohranitelja Milana Veruovića, pucajući iz kancelarije u Ulici admirala Geprata 14.
Ova puška je nađena na osnovu informacija od svedoka saradnika Miladina Suvajdžića. On je rekao da je oružje sakrio Ninoslav Konstantinović, nedaleko od nekih garaža, gde su dovezli "pasat" korišćen u atentatu. Pretragom terena tada je nađena torba sa dve puške.
Da je pucano baš iz oružja "hekler i koh G-3" nađenog u kamenjaru, dokazano je veštačenjem čaure kalibra "308 vinčester" nađene ispred prozora odakle je pucano na premijera.
Pored toga, veštaci Instituta za kriminalistiku u Vizbadenu utvrdili su da na pušci postoje tragovi vlakana koji se podudaraju sa ćebetom nađenim na prozoru u kancelariji.
Ćebe je poslužilo kao oslonac snajperisti, a na njemu su nađeni tragovi barutne gareži koji su se poklopili sa tragovima gareži na čauri.
Svedok Šare posvedočio je da je pušku nabavio Milorad Ulemek Legija, dodajući da je to oružje trebalo da, po Ulemekovom nalogu, bude dostavljeno Zvezdanu Jovanoviću.
Na prepoznavanju u sudnici, Šare je tvrdio da je kod Ulemeka video istu takvu pušku, ali nije mogao da kaže da li je reč baš o tom oružju ili o nekom vrlo sličnom.
Na suđenju se došlo do podataka da je u Jedinici za specijalne operacije postojalo osam pušaka "hekler i koh G-3", iako je Ulemek tvrdio da ih ta jedinica nije imala.
Sedam pušaka predato je Žandarmeriji posle rasformiranja JSO, a jedna je ostala na zaduženju kod Nenada Bujoševića (osuđenog u slučajevima "Stambolić" i "Ibarska magistrala").
Jedna puška sa serijskim brojem 20259 nestala je tokom boravka JSO na terenu, a umesto nje vraćena je druga, sa brojem 40782.
Posle bombardovanja centra JSO u Kuli nađena je još jedna puška istog tipa koja nije sa spiska naoružanja JSO.
Njive u okolini autoputa, gde je pre deset dana nađena puška ista kao ona koja je korišćena u atentatu, više puta su pretraživane na osnovu informacija dobijenih od članova ovog klana.
Pretrage su obavljane još tokom suđenja za atentat na premijera i za druga ubistva, a učestale su tokom ove godine, kada su najpre Aleksandar Simović, a zatim i njegov donedavno odbegli brat Miloš Simović počeli da otkrivaju neke detalje.
Proveravajući informacije od Aleksandra Simovića, da je na ovom terenu zakopano telo Željka Mihajlovića Crnogorca, ubijenog 2000. godine, policija je pretraživala okolne njive i čak dovodila optuženog da bi pokazao to mesto.
Telo nije nađeno, a pretpostavlja da je razlog to što je reč o terenu koji je mnogo puta bio plavljen poslednjih godina. Miloš Simović je takođe izjavio da zna gde je zakopan Mihajlović, ali nije poznato da li je policija proveravala i njegova saznanja.
U junu 2006. godine pored autoputa nađeno je telo ubijenog svedoka saradnika Zorana Vukojevića, koga su, kako se sumnja, iz osvete ubili u to vreme odbegli „zemunci”.
Poznato je da su pripadnici klana u tom delu grada ostavljali spaljene automobile iz kojih su prethodno ubijali članove suparničkih klanova.
U blizini "Ikarbusa" nalazi se kuća braće Aleksandra i Miloša Simovića, čija je adresa Autoput 26, a nedaleko je i kuća pokojnog Zorana Povića, koji je u klanu imao zaduženje da čuva oružje korišćeno u mnogobrojnim likvidacijama, podseća "Politika".
(MONDO)
Iako zvaničnih informacija o tome nema, pretpostavlja se da je reč o oružju koje su svojevremeno koristili, a zatim sakrili pripadnici zemunskog kriminalnog klana, kao i da je neko od članova klana koji su u pritvoru otkrio mesto gde se krije.
Nedaleko od autoputa, kod preduzeća "Ikarbus", u martu ove godine nađene su četiri automatske puške, dva snajpera i dva puškomitraljeza. Ministar policije Ivica Dačić tada je saopštio da se sumnja da je reč o oružju koje su članovi "zemunskog klana" ukrali 5. oktobra 2000. godine iz policijske stanice Stari grad.
Puška "hekler i koh", brisanog fabričkog broja, iz koje je ubijen premijer Đinđić, nađena je 25. marta 2003. godine u kamenjaru u novobeogradskom bloku 26.
Ta puška čuva se u sudskom depozitu, a novinari su imali prilike da je vide kada je doneta u sudnicu kako bi je prepoznao svedok Nenad Šare, bivši šef obezbeđenja Milorada Ulemeka.
Utvrđeno je da je iz nje Zvezdan Jovanović ubio premijera i ranio telohranitelja Milana Veruovića, pucajući iz kancelarije u Ulici admirala Geprata 14.
Ova puška je nađena na osnovu informacija od svedoka saradnika Miladina Suvajdžića. On je rekao da je oružje sakrio Ninoslav Konstantinović, nedaleko od nekih garaža, gde su dovezli "pasat" korišćen u atentatu. Pretragom terena tada je nađena torba sa dve puške.
Da je pucano baš iz oružja "hekler i koh G-3" nađenog u kamenjaru, dokazano je veštačenjem čaure kalibra "308 vinčester" nađene ispred prozora odakle je pucano na premijera.
Pored toga, veštaci Instituta za kriminalistiku u Vizbadenu utvrdili su da na pušci postoje tragovi vlakana koji se podudaraju sa ćebetom nađenim na prozoru u kancelariji.
Ćebe je poslužilo kao oslonac snajperisti, a na njemu su nađeni tragovi barutne gareži koji su se poklopili sa tragovima gareži na čauri.
Svedok Šare posvedočio je da je pušku nabavio Milorad Ulemek Legija, dodajući da je to oružje trebalo da, po Ulemekovom nalogu, bude dostavljeno Zvezdanu Jovanoviću.
Na prepoznavanju u sudnici, Šare je tvrdio da je kod Ulemeka video istu takvu pušku, ali nije mogao da kaže da li je reč baš o tom oružju ili o nekom vrlo sličnom.
Na suđenju se došlo do podataka da je u Jedinici za specijalne operacije postojalo osam pušaka "hekler i koh G-3", iako je Ulemek tvrdio da ih ta jedinica nije imala.
Sedam pušaka predato je Žandarmeriji posle rasformiranja JSO, a jedna je ostala na zaduženju kod Nenada Bujoševića (osuđenog u slučajevima "Stambolić" i "Ibarska magistrala").
Jedna puška sa serijskim brojem 20259 nestala je tokom boravka JSO na terenu, a umesto nje vraćena je druga, sa brojem 40782.
Posle bombardovanja centra JSO u Kuli nađena je još jedna puška istog tipa koja nije sa spiska naoružanja JSO.
Njive u okolini autoputa, gde je pre deset dana nađena puška ista kao ona koja je korišćena u atentatu, više puta su pretraživane na osnovu informacija dobijenih od članova ovog klana.
Pretrage su obavljane još tokom suđenja za atentat na premijera i za druga ubistva, a učestale su tokom ove godine, kada su najpre Aleksandar Simović, a zatim i njegov donedavno odbegli brat Miloš Simović počeli da otkrivaju neke detalje.
Proveravajući informacije od Aleksandra Simovića, da je na ovom terenu zakopano telo Željka Mihajlovića Crnogorca, ubijenog 2000. godine, policija je pretraživala okolne njive i čak dovodila optuženog da bi pokazao to mesto.
Telo nije nađeno, a pretpostavlja da je razlog to što je reč o terenu koji je mnogo puta bio plavljen poslednjih godina. Miloš Simović je takođe izjavio da zna gde je zakopan Mihajlović, ali nije poznato da li je policija proveravala i njegova saznanja.
U junu 2006. godine pored autoputa nađeno je telo ubijenog svedoka saradnika Zorana Vukojevića, koga su, kako se sumnja, iz osvete ubili u to vreme odbegli „zemunci”.
Poznato je da su pripadnici klana u tom delu grada ostavljali spaljene automobile iz kojih su prethodno ubijali članove suparničkih klanova.
U blizini "Ikarbusa" nalazi se kuća braće Aleksandra i Miloša Simovića, čija je adresa Autoput 26, a nedaleko je i kuća pokojnog Zorana Povića, koji je u klanu imao zaduženje da čuva oružje korišćeno u mnogobrojnim likvidacijama, podseća "Politika".
(MONDO)
Pridruži se MONDO zajednici.
