Njegova svetost patrijarh srpski Pavle danas puni 93 godine, pišu "Večernje novosti".
Rodjen kao Gojko Stojčević u selu Kućanci kod Donjeg Miholjca u današnjoj Hrvatskoj, rano je ostao bez roditelja, pa ga je tetka, koja je vodila brigu o njemu, poslala na bogosloviju, prvo u Tuzlu i Sarajevo, a zatim i u Beograd na Bogoslovski fakultet. Mnogo godina kasnije, ispostaviće se da je to bio pravi izbor životnog puta, danas 44. po redu poglavara Srpske pravoslavne crkve.
Njegova prava pastirska misija počela je 1946. godine, kad se u manastiru Blagoveštenje zamonašio i uzeo ime Pavle.
Nastavila se u oblastima u kojima je službovao, najviše u Eparhiji raško-prizrenskoj, za čijeg je episkopa ustoličen 1957. godine. Posle postdiplomskih studija u Atini i zvanja počasnog doktora bogoslovlja beogradskog Bogoslovskog fakulteta 1988. godine, patrijarh Pavle je 3. decembra 1990. godine izabran na čelo SPC.
Od tada pa do danas u Srbiji i rasejanju obnovljeno je i osnovano nekoliko eparhija, obnovljena je Bogoslovija na Cetinju (1992), otvorena Duhovna akademija Svetog Vasilija Ostroškog u Foči (1994) i Bogoslovija u Kragujevcu (1997).
Patrijarh je 1993. godine u Beogradu pri SPC pokrenuo Akademiju za umetnost i konzervaciju, a na njegovu inicijativu 2002. godine nastava veronauke, posle punih pet decenija, vraćena je u škole.
Smernost, skromnost i blagost, srpskog patrijarha svrstavaju u red najvećih duhovnika našeg vremena, iskonskog pravoslavnog pastira i misionara.
Patrijarh Pavle više nego iko drugi u SPC poštuje hrišćanske i pravoslavne kanone: živi vrlo skromno, malo jede, vozi se gradskim saobraćajem, sam popravlja obuću i odeću i putuje bez pratnje.
(MONDO)
Rodjen kao Gojko Stojčević u selu Kućanci kod Donjeg Miholjca u današnjoj Hrvatskoj, rano je ostao bez roditelja, pa ga je tetka, koja je vodila brigu o njemu, poslala na bogosloviju, prvo u Tuzlu i Sarajevo, a zatim i u Beograd na Bogoslovski fakultet. Mnogo godina kasnije, ispostaviće se da je to bio pravi izbor životnog puta, danas 44. po redu poglavara Srpske pravoslavne crkve.
Njegova prava pastirska misija počela je 1946. godine, kad se u manastiru Blagoveštenje zamonašio i uzeo ime Pavle.
Nastavila se u oblastima u kojima je službovao, najviše u Eparhiji raško-prizrenskoj, za čijeg je episkopa ustoličen 1957. godine. Posle postdiplomskih studija u Atini i zvanja počasnog doktora bogoslovlja beogradskog Bogoslovskog fakulteta 1988. godine, patrijarh Pavle je 3. decembra 1990. godine izabran na čelo SPC.
Od tada pa do danas u Srbiji i rasejanju obnovljeno je i osnovano nekoliko eparhija, obnovljena je Bogoslovija na Cetinju (1992), otvorena Duhovna akademija Svetog Vasilija Ostroškog u Foči (1994) i Bogoslovija u Kragujevcu (1997).
Patrijarh je 1993. godine u Beogradu pri SPC pokrenuo Akademiju za umetnost i konzervaciju, a na njegovu inicijativu 2002. godine nastava veronauke, posle punih pet decenija, vraćena je u škole.
Smernost, skromnost i blagost, srpskog patrijarha svrstavaju u red najvećih duhovnika našeg vremena, iskonskog pravoslavnog pastira i misionara.
Patrijarh Pavle više nego iko drugi u SPC poštuje hrišćanske i pravoslavne kanone: živi vrlo skromno, malo jede, vozi se gradskim saobraćajem, sam popravlja obuću i odeću i putuje bez pratnje.
(MONDO)
Pridruži se MONDO zajednici.
