Glavni izvršioci ubistva Željka Ražnatovića Arkana još su na slobodi, iako im je Vrhovni sud Srbije krajem prošle godine izrekao pravosnažnu presudu od osam godina posle ubistva koje se dogodilo u beogradskom hotelu "Interkontinental".
Vodja Srpske dobrovoljačke garde, paravojne formacije poznatije kao "Arkanovi tigrovi", ubijen je 15. januara 2000. godine u holu "Interkontinentala", kada su ga napadači sa tri hica pogodili u glavu, a tada su ubijeni i njegov telohranitelj Milenko Mandić Manda (1956) i Dragan Garić (1953).
Neposredni izvršioci trostrukog ubistva, Dorbosav Gavrić i Milan Djuiričić, u bekstvu su od izricanja (druge) prvostepene presude, 9. oktobra 2006. godine, kada im je odredjen pritvor i raspisana poternica, a samo Dragan Nikolić u pritvoru čeka izvršenje kazne od 30 godina zatvora. Vrhovni sud povećao je Gavriću kaznu sa 30 na 35 godina zatvora, dok je Djuričiću i Nikoliću potvrdio prevostepenu kaznu Okružnog suda od 30 godina.
Zbog pomoći posle ubistva umesto na šest, Dejana Pitulić osudjen je na pet godina zatvora, Vujadin Krstić na četiri i po, a Stojan Ranković na tri godine. Djordju Grubačiću je zbog pomaganja posle ubistva i neovlašćenog držanja oružja, Vrhovni sud Srbije smanjio je kaznu sa devet na pet i po godina zatvora.
VSS je ukinuo presudu kojom je lekar iz Loznice Milomir Vasiljević, osudjen na tri godine i predmet vratio na ponovno sudjenje. To je druga presuda u ovom slučaju, jer je prvu Vrhovni sud Srbije 2002. godine ukinuo zbog nedostatka dokaza i naložio novo sudjenje.
Iako su neposredni izvršioci osudjeni, i posle osam godina još nije razjašnjeno po čijem je nalogu ubistvo izvršeno, da li je to bio mafijaški obračun ili politički motivisano ubistvo.
Arkan je postao poznat domaćoj javnosti kada je na početku rata u Hrvatskoj, krajem 1990. godine, osnovao centar za obuku u Erdutu i kada su njegovi "tigrovi" učestvovali u ratnim operacijama u Vukovaru. Već krajem 1991. godine, pripadnici te paravojne formacije preselili su se iz Slavonije u Bosnu, gde su učestvovali u proterivanju muslimanskih civila iz Zvornika i Bjeljine.
Arkan je imao i kratku političku karijeru, kada je na izborima 1992. godine, kao nezavisni kandidat, bio poslanik Skupštine Srbije, a neposredno pred izbore 1993. godine osnovao je Stranku srpskog jedinstva, koja nije osvojila nijedan skupštinski mandat.
Krajem prošlog veka, neki zapadni mediji su tvrdili da imaju dokaze o ratnim zločinima koje je Arkan počinio u sukobima na teritoriji bivše Jugoslavije, ali on je uporno negirao sve te optužbe.
Demantovao je i kasnije tvrdnje pojedinih domaćih medija da se priprema za pregovore s Haškim tribunalom, čiji je glavna tužiteljka Luiz Arbur, 31. marta 1999. godine, obelodanila da je još u septembru 1997. podigla optužnicu protiv Ražnatovića.
(Tanjug)
Vodja Srpske dobrovoljačke garde, paravojne formacije poznatije kao "Arkanovi tigrovi", ubijen je 15. januara 2000. godine u holu "Interkontinentala", kada su ga napadači sa tri hica pogodili u glavu, a tada su ubijeni i njegov telohranitelj Milenko Mandić Manda (1956) i Dragan Garić (1953).
Neposredni izvršioci trostrukog ubistva, Dorbosav Gavrić i Milan Djuiričić, u bekstvu su od izricanja (druge) prvostepene presude, 9. oktobra 2006. godine, kada im je odredjen pritvor i raspisana poternica, a samo Dragan Nikolić u pritvoru čeka izvršenje kazne od 30 godina zatvora. Vrhovni sud povećao je Gavriću kaznu sa 30 na 35 godina zatvora, dok je Djuričiću i Nikoliću potvrdio prevostepenu kaznu Okružnog suda od 30 godina.
Zbog pomoći posle ubistva umesto na šest, Dejana Pitulić osudjen je na pet godina zatvora, Vujadin Krstić na četiri i po, a Stojan Ranković na tri godine. Djordju Grubačiću je zbog pomaganja posle ubistva i neovlašćenog držanja oružja, Vrhovni sud Srbije smanjio je kaznu sa devet na pet i po godina zatvora.
VSS je ukinuo presudu kojom je lekar iz Loznice Milomir Vasiljević, osudjen na tri godine i predmet vratio na ponovno sudjenje. To je druga presuda u ovom slučaju, jer je prvu Vrhovni sud Srbije 2002. godine ukinuo zbog nedostatka dokaza i naložio novo sudjenje.
Iako su neposredni izvršioci osudjeni, i posle osam godina još nije razjašnjeno po čijem je nalogu ubistvo izvršeno, da li je to bio mafijaški obračun ili politički motivisano ubistvo.
Arkan je postao poznat domaćoj javnosti kada je na početku rata u Hrvatskoj, krajem 1990. godine, osnovao centar za obuku u Erdutu i kada su njegovi "tigrovi" učestvovali u ratnim operacijama u Vukovaru. Već krajem 1991. godine, pripadnici te paravojne formacije preselili su se iz Slavonije u Bosnu, gde su učestvovali u proterivanju muslimanskih civila iz Zvornika i Bjeljine.
Arkan je imao i kratku političku karijeru, kada je na izborima 1992. godine, kao nezavisni kandidat, bio poslanik Skupštine Srbije, a neposredno pred izbore 1993. godine osnovao je Stranku srpskog jedinstva, koja nije osvojila nijedan skupštinski mandat.
Krajem prošlog veka, neki zapadni mediji su tvrdili da imaju dokaze o ratnim zločinima koje je Arkan počinio u sukobima na teritoriji bivše Jugoslavije, ali on je uporno negirao sve te optužbe.
Demantovao je i kasnije tvrdnje pojedinih domaćih medija da se priprema za pregovore s Haškim tribunalom, čiji je glavna tužiteljka Luiz Arbur, 31. marta 1999. godine, obelodanila da je još u septembru 1997. podigla optužnicu protiv Ražnatovića.
(Tanjug)
Pridruži se MONDO zajednici.
