Od pandemije koronavirusa, svet je ušao u veliku ekonomsku krizu nakon čega je pokrenut niz velikih ratova - rat Jermenije i Azerbejdžana oko teritorije Nagorno-Karabah 2020. godine, rat u Ukrajini koji je ušao u petu godinu, a počeo je 24. februara 2022, rat Izraela i Hamasa u Pojasu Gaze koji je počeo 7. oktobra 2023. i trajao je do sredine 2025. i na kraju rat na Bliskom istoku koji je počeo u subotu 28. februara između Izraela i Sjedinjenih Američkih Država sa Iranom. Mnogi ljudi širom sveta se uveliko pripremaju za sudnji dan, kad god on došao, a oni su dobili kolokvijalan naziv "Prepersi" - grupa ljudi koja se unapred priprema za nešto veliko, od engleske reči prepare što znači spremiti se.
Reč je o pokretu koji postoji već decenijama, još od perioda Hladnog rata Sjedinjenih Država i Sovjetskog Saveza. Prema pisanju "Sofrep" portala, poznate ličnosti se godinama unazad pripremaju za apokalipsu ili potencijalni Treći svetski rat.
Zajedničko svim ovim ljudima, od kojih se većina i ne poznaje, ali isto ili vrlo slično razmišljaju, jeste da dugoročno planiraju kako da prežive takav događaj. Oni se konstantno za to pripremaju, ne postoji period opuštanja za njih.
Ko su “Prepersi”?
Ovaj pokret se još naziva i survalizam a njegovi pripadnici survalisti. To su ljudi koji se, pored toga što su opsednuti pripremom za apokaliptične scenarije svih vrsta, konstantno spremaju i za lične krizne situacije poput gubitka posla ili snalaženja u teškim uslovima. Pripreme se baziraju na treninzima za jačanje tela i duha, gomilanjima zaliha hrane, prikupljanju medicinske opreme, oružja, municije, učenju drevnih tehnika preživljavanja.
Kako se pripremaju svetski poznate ličnosti za potencijalni Treći svetski rat?
"Obični" građani uglavnom štede novac, iz meseca u mesec, koliko su u mogućnosti. Drugi koji žive u kućama i podrum ne koriste za čuvanje starih i nepotrebnih stvari, već za sortiranje namirnica, po detaljno utvrđenom planu.
Postoje i oni koji se uveliko spremaju za selidbu u najsigurnije države u slučaju Trećeg svetskog rata. To su Antarktik, Island, Novi Zeland, Australija, Tuvalu, Argentina, Tuvalu, Butan, Švajcarska, Indonezija, Čile i Fidži.
Što se tiče bogataša, oni su se odlučili za izgradnju ili kupovinu bunkera. Međutim, to nisu obični bunkeri već luksuzna skrovišta od kojih neka čak imaju i privatne plaže i poslugu.
Pogledajte kako izgleda primerak luksuznog bunkera
Jedan od onih koji se dugo i temeljno pripremaju jeste Rid Hofman, jedan od osnivača popularne društvene mreže "Linkedin". On je svoju kuću u San Francisku u Sjedinjenim Državama opremio motociklima i vatrenim oružjem!
"Više od polovine milijardera koje poznajem poseduje privatne bunkere koje nameravaju da koriste u slučaju nekog apokaliptičnog događaja. Deo milijardera kupuje bunkere za smak sveta zbog straha od reakcije ljudi.
Već duže vreme se radi na tehnologijama koje će zameniti ljudsku radnu snagu pa ih je strah da narod ne krene na njih. Drugi razlog su politički nemiri. Pad sistema bi izazvao potpuni haos", izjavio je on mesec dana nakon izbijanja rata u Ukrajini 2022. godine.
Piter Til, poznati američki preduzetnik čije bogatstvo je procenjeno na više od 22 milijarde dolara, je 2011. godine uspeo da stekne državljanstvo Novog Zelanda. Za taj potez ga je inspirisala knjiga Džejmsa Dejvidsona koja se zove "Kako preživeti i uspeti u slučaju apokalipse".
"Novi Zeland je trenutno najpopularnija destinacija", izjavio je pre više godina Til.
U knjigi koja ga je inspirisala, Novi Zeland se opisuje kao najbolja destinacija na kojoj bi trebalo biti u slučaju Trećeg svetskog rata. Zbog toga je 2011. postao državljanin Novog Zelanda. U knjizi se radi o grupi pojedinaca koji su uspeli da se sakriju od kolapsa civilizacije, sačekali da prođe haos, a potom počeli da grade svet ispočetka i da njime vladaju.
Kako bi izgledao Treći svetski rat?
Sama pomisao na nuklearni rat izaziva strah i brigu u celom svetu. Razlog za zabrinutost je uvećan ratom na Bliskom istoku koji je ušao u treći dan, pogotovo što s vremena na vreme zvaničnici svetskih sila spominju eventualnu mogućnost korišćenja nuklearnog oružja. Zbog toga se ljudi na svakoj tački na planeti pitaju kako bi zaista u stvarnosti izgledao nuklearni sukob Sjedinjenih Američkih Država i Ruske Federacije ili nekih drugih vojnih sila, naročito kada se zna da Rusija podržava Iran.
O tome je u nedelju 1. marta ove godine govorio i Aleksandar Dugin, nezvanični ideolog ruskog predsednika Vladimira Putina. On je istakao kako se "sistematski uklanjaju svi saveznici Rusije" zbog čega je javno apelovao na Putina i vrh ruske države da se sprovedu određene "patriotske reforme" (nije precizirao na šta tačno misli) kako Rusija ne bi bila sledeća meta Sjedinjenih Država.
Maks Tegmark, profesor sa MIT-a (Masačusetski institut tehnologije) u Sjedinjenim Američkim Državama koji se bavi istraživanjem veštačke inteligencije, je sa grupom najbližih saradnika napravio simulaciju nuklearnog sukoba Sjedinjenih Američkih Država i Ruske Federacije. On je u autorskom tekstu za magazin “Tajm” u junu 2023. opisao do detalja svoj projekat na kojem je dugo radio. Na simulaciji se vide potencijalne mete, putanje nuklearnih projektila, eksplozije, elektromagnetni puls i oblak gustog crnog dima koji bi nastao nakon detonacija i koji bi se vremenom proširio po celoj planeti uzrokujući velike klimatske promene i glad širom sveta.
Pogledajte simulaciju nuklearnog rata Sjedinjenih Američkih Država i Ruske Federacije
Kako se na snimku vidi, nije toliko važno ko je započeo rat, odnosno ko je prvi ispalio prvu nuklearnu raketu. Kada jedna strana ispali prvu nuklearnu raketu, druga strana to registruje i odmah uzvraća udarac. Interkontinentalne balističke rakete u vlasništvu vojske Sjedinjenih Američkih Država koje su smeštene zapadno od Norveške bi do Ruske Federacije stigle za oko 10 minuta, dok bi ruske, koje se nalaze severno od Kanade, pogodile Ameriku samo nekoliko minuta kasnije.
Prvi pogodak bi u potpunosti prvo “spržio” strujna kola i kreirao bi takozvani “elektromagnetni puls” koji bi navodno imao snagu veću od 10.000 volti. Naredni pogodak bi uništio vojne centre i zgrade sa nuklearnim postrojenjima. Interkontinentalne balističke rakete koje bi bile ispaljene sa zemlje bi za nešto više od 30 minuta stigle do mete.
Glavni gradovi, industrijski centri, berze i ostale veće metropole u obe zemlje bi bile mete nuklearnih raketa jer u mnogim gradovima u obe zemlje se nalazi vojna infrastruktura. Cilj gađanja takvih gradova ima i “postratnu svrhu” - oporavak nakon nuklearnog sukoba jer su takvi gradovi ekonomski najjači. Svaki pogodak bi kreirao veliku vatrenu loptu ili kuglu čija temperatura bi iznosila kao jezgro Sunca!
Nakon vatrene lopte, kreirala bi se “pečurka” sa velikim stepenom radijacije. Eksplozija bi “pokosila” sve pred sobom - drvo, metal, beton, čelik i ljude. Kada bi neko posmatrao sa daljine, bio bi zaslepljen prizorom i vid bi mu bio oštećen.
Talas eksplozije bi uništio sve u radijusu od oko jednog kilometra, no to zavisi od jačine nuklearne bombe. Ukoliko bi bila detonirana bomba od jednog kilotona, radijus bi iznosio oko 790 metara, dok bi radijus iznosio oko 1,200 metara ukoliko bi bila detonirana nuklearna bomba jačine 10 kilotona. Ukoliko bi Ruska Federacija prva napala Sjedinjene Američke Države, Velika Britanija i Francuska bi bile u obavezi zbog člana 5 u sporazumu NATO pakta da momentalno reaguju i gađaju ruske gradove poput Moskve, Sankt Peterburg, Jekaterinburg, Nižnji Novgorod, Belgorod i ostale.
Nuklearna bomba je “mačji kašalj” u odnosu na NUKLEARNU ZIMU
Usled nuklearnih eksplozija, došlo bi do velikog pomerećaja u klimi. Nastala bi “vatrena oluja” koja bi pogodila mnoge gradove, čak i one koji nisu bili meta nuklearnog napada. Vetrovi bi širili i raspirivali plamen koji bi zapalio sve što mu se nađe na putu, stakla bi se momentalno otopila, a sve metalne površine, kao i beton, bi se pretvorili u plutajuću reku vatre, nešto slično lavi u vulkanima.
Nakon katastrofe koja bi nastala nakon eksplozije, dolazi do novog, još većeg problema prema rezultatima istraživanja Maksa Tegmarka. Posle detonacije nuklearne bombe, dolazi do takozvane "Nuklearne zime". Ona nastaje od crnog dima koji proizvodi nuklearnu oluju.
Atomska bomba “Little boy” koja je bačena na grad Hirošimu u Japanu 1945. godine je kreirala jednu takvu oluju. U toj eksploziji je vatrena oluja ubila između 70.000 i 80.000 ljudi, dok je bilo ranjeno oko 70.000. Današnje bombe, hidrogene, su mnogo jače i imaju razorniju moć od atomske koja je bila bačena na Japan pre 78 godina.
U gradu poput Moskve, prestonici Rusije, koji ima čak 50 puta više stanovnika nego Hirošima te 1945. godine, dim i vatrena oluja bi bili mnogo veći. Dim bi bio toliko gust i raspostranjen da bi prekrio stratosferu (sloj zemljine atmosfere koji se nalazi na visini od 10 do 55 kilometara). Čak ni kiša ne bi mogla da utiče jer se ona nalazi na dosta nižoj visini od zemljine površine.
Klimatske promene i ledena leta
Taj crni “prekrivač” na nebu bi se zagrevao od strane sunca i atmosfera bi se pretvorila ubrzo u “balon vatre” koji bi se u narednih 10 godina nalazio postepeno na sve većoj visini. Taj proces bi prouzrokovao nagle klimatske promene i to bi ohladilo Zemlju toliko da temperatura opadne duplo u odnosu na prosečnu koja je bila pre nuklearne eksplozije. Čak bi i leto postalo jako hladno, temperatura bi bila slična zimskim svuda na planeti.
Što se tiče ljudskih stradanja, procena je da bi navodno stradalo oko pet milijardi ljudi od gladi, a oko 99 odsto stanovništva Evrope, Azije, Sjedinjenih Američkih Država, Rusije i Kine bi preminulo zbog dima koji bi prekrio gotovo celu severnu polovinu planete Zemlje. Naučnici su pokušali da utvrde koliko ljudi bi stradalo od eksplozije nuklearne bombe, ali je to bilo jako teško utvrditi i nisu se usudili da rizikuju sa procenom.
Potencijalne žrtve nuklearne bombe u Vašingtonu i Moskvi
Niko ne želi da dođe do globalnog oružanog sukoba, naročito nuklearnog rata. Ipak, mnogi se pitaju kako bi izgledalo kada bi nuklearna bomba pala u Vašington, prestonicu Sjedinjenih Američkih Država, odnosno u Moskvu, prestonicu Ruske Federacije.
Prema portalu “nuclearsecrecy” (koji računa snagu nuklearne bombe i broj žrtava na određenom prostoru), ukoliko bi bomba pala direktno na Belu kuću u Vašingtonu, rezidenciju predsednika države, broj stradalih bio bi navodno oko 355, 810 ljudi, dok bi broj povređenih bio 631, 360. To se odnosi na termonuklearnu bombu “W-78” koja ima snagu od 335 do 350 kilotona.
Što se tiče Moskve, ista bomba bi napravila u ruskoj prestonici navodno mnogo veću katastrofu. Broj žrtava bi navodno bio oko 618,110, dok bi broj povređenih iznosio više od 2,3 miliona!
Vaše mišljenje nam je važno - ostavite nam komentar, nije potrebna registracija!
BONUS VIDEO:
