Istraživanje objavljeno u Nature Human Behaviour pokazuje da savremeni Albancipotiču od male populacije koja je živela na prostoru današnje Albanije već između 800. i 900. godine nove ere, vekovima pre prvih pisanih pomena Albanaca.
Tim predvođen Leonidas-Romanos Davranoglou analizirao je više od 6.000 drevnih genoma iz zapadne Evroazije, zajedno sa 74 nova DNK uzorka etničkih Albanaca iz svih glavnih dijalekatskih grupa.
Rezultati pokazuju da albansko poreklo vodi do populacija zapadnog Balkana iz bronzanog i gvozdenog doba, koje se istorijski povezuju sa Ilirima. Ranosrednjovekovni Albanci zadržali su između 68 i 84 odsto tog drevnog genetskog nasleđa.
Poreklo Albanaca i Ilira
Dok su okolni narodi tokom perioda seoba primili veliki genetski uticaj istočnoevropskih i anatolskih migracija, preci Albanaca imali su znatno manji uticaj tih doseljavanja.
Stanovništvo današnje Hrvatske, Crne Gore i Srbije primilo je između 40 i 86 odsto istočnoevropskog genetskog porekla, dok je kod predaka Albanaca taj procenat iznosio uglavnom između 10 i 20 odsto.
Najveća koncentracija tog uticaja zabeležena je uz albansko-crnogorsku granicu i na severoistoku Albanije, gde je istorijski postojao dug kontakt albanskog i slovenskih jezika.
Istraživači smatraju da se pradomovina proto-Albanaca nalazila u planinskim oblastima severne Albanije, jugozapadnog Kosova i delova Severne Makedonije. To područje je istorijski povezivalo ilirske i dardanske zajednice, koje su verovatno obe doprinele albanskom poreklu.
Studija je donela i posebno otkriće: tri osobe sa lokaliteta Barç u Albaniji, za koje se ranije mislilo da imaju centralnoazijsko poreklo, zapravo su imale južnoazijsko poreklo povezano sa Romima. To predstavlja prvi dokaz drevne DNK Roma u Evropi.
Albanski genetski trag i zajednice u današnjoj Grčkoj
Istraživači su analizirali i osobu pronađenu kod jezera Roopkund Lake u Indiji, čiji je genetski profil bio najbliži današnjim Grcima. Ta osoba delila je određene DNK segmente sa srednjovekovnim i savremenim Albancima, pa naučnici pretpostavljaju da je možda poticala iz albanskih zajednica u Grčkoj.
Osnivačka populacija Albanaca brojala je između 8.000 i 11.000 ljudi, ali nije pokazivala znake bliskog srodstva. Obe glavne dijalekatske grupe — Gegi na severu i Toske na jugu — dele isto srednjovekovno poreklo uprkos vekovima jezičkog razdvajanja.
Ipak, istraživači naglašavaju da genetski kontinuitet ne potvrđuje automatski i jezički kontinuitet, te da su potrebna dodatna istraživanja kako bi se u potpunosti objasnio razvoj albanskog jezika.
Čije gene nose Srbi i drugi Balkanci? Arheolog otkriva šta sve možemo da saznamo na osnovu DNK.