- Ajazdin Nuhi je preminuo u 46. godini, a telo mu je pronađeno u kući u Borči, što je potreslo srpski fudbal.
- Za SR Jugoslaviju je odigrao jedan meč, a sa Partizanom je 2001. osvojio titulu odmah po dolasku.
- Drugu šampionsku krunu čekao je 10 godina, pa je 2011. sa Mogrenom postao prvak Crne Gore.
Tragične vesti pogodile su srpski fudbal pošto je nekadašnji mladi reprezentativac naše države Ajazdin Nuhiizvršio samoubistvo. Sa samo 46 godina okončao je sebi život, a kako beogradski mediji prenose njegovo telo nađeno je u kući u Borči.
Ajazdin Nuhi je rođen 10. oktobra 1979. godine u Dragašu na jugu Crne Gore, a u srpskom fudbalu je upamćen kao neverovatan borac i defanzivni vezista lavovskog srca.
Jedan nastup i pobeda u nacionalnom timu
Stigao je čak i do dresa našeg nacionalnog tima pošto je u Dravogradu 27. marta 2001. godie zaigrao za SR Jugoslaviju protiv Slovenije. Igrao je u generaciji sa Vladom Avramovom, Marjanom Markovićem, Andrijom Delibašićem, a ušao je umesto Nebojše Vučićevia u 48 minutu na tom meču,. Na kraju je Jugoslavija golovima Bojana Brnovića u 21. i 81. minutu pobedila 2:1 dok je za Slovence pogodio Robet Koren.
Titula sa Partizanom
Nakon prvih koraka u Čukaričkom gde se etablirao kao ozbiljan prvoligaški fudbaler stigao je 2001. godine u Partizan id oneo je titulu. Crno-beli su se te godine prošetali i uzeli su trofej sa 81 bodom, 15 više od Crvene zvezde i 23 više od trećeplasiranog Sartida.
U toj generaciji bili su Radovan Radaković, Vuk Rašović, Andrija Delibašić, Zvonimir Vukić, Damir Čakar, Ivica Iliev, Vladimir Ivić, Dejan Rusmir, Branko Savić, Danko Lazović i Saša Ilić.
Drugu tiutulu čekao 10 godina
Imao je 2003. godine Ajazdin Nuhi izlet u inostranstvo kada je 2003. godine otišao u Legiju iz Varšave, kod Stanka Svitlice i Ace Vukovića. Ipak, zadržao se tu samo šest meseci, da bi nakon toga bio na pozajmici u Sartidu.
Ostavio je dubok trag u Zeti, OFK Beogradu, Morenu,. a dok je nastupao za OFK Beograd nastupao je sa asovima poput Aleksandra Kolarova, Nenada Lalatovića, Miloša Bajalice, Vidaka Bratića, Dalibroa Veselinovića. Stefana Babovića, Adnriej Kaluđerovića, Vladimira Vojkova, Bojana Šaranova...
Ipak drugu titulu čekao je tačno 10 godina i 2011. godine je sa Mogrenom iz Budve postao šampion Crvne gore. Tada je u vrlo neizvesnom prvenstvu tim sa mora imao 73 boda, isto koliko i Budućnost, ali je uzeo trofej u timu koji je tada predvodio Igor Matić.
Završio u Borči
Nakon godina u domaćen fudbalu on je odigrao jednu sezonu o Borči, kratko je bio u Kolubari iz Lazarevca i rešio je da završi karijeru. Od tada je radio nekoliko poslova vezanih za fudbal.
(MONDO, N.L.)
BONUS VIDEO:
· Reaguj