Najstariji sačuvani srpski ćirilični rukopis "Miroslavljevo jevandjelje" biće izložen u atrijumu Narodnog muzeja u Beogradu od 16. do 25. decembra, saopšteno je iz tog muzeja.
"Miroslavljevo jevandjelje" nastalo je osamdesetih godina 12. veka, po narudžbini humskog kneza Miroslava, brata velikog župana Stefana Nemanje, o čemu govori zapis na poslednjem listu knjige.
Iz tog zapisa saznaje se i ime dijaka Gligorija koji je verovatno slikar minijatura. Pretpostavlja se da je jevandjelje bilo namenjeno episkopskoj crkvi svetog Petra i Pavla u Bijelom Polju na Limu, zadužbini kneza Miroslava.
"Miroslavljevo jevandjelje" je jevandjelistar, bogoslužbena knjiga u kojoj su tekstovi rasporedjeni prema čitanjima u toku crkvene godine. Tekst jevandjelja pisan je perom u dve kolumne crnom bojom, a većina naslova crvenom. Knjiga sadrži 296 minijatura crtanih perom, a zatim bojenih crvenom, zelenom, žutom i belom bojom i ukrašenih zlatom.
Umetnički i ikonografski slikarstvo "Miroslavljevog jevandjelja" kombinuje romanički stil i vizantijsku tradiciju, zbog čega se mogućim izvorom uticaja smatraju prepisivačke radionice centralne Italije.
Prvi poznati podatak o mestu čuvanja Miroslavljevog jevandjelja - u manastiru Hilandaru, je iz 1845/46. godine, kada je ruski vladika i naučnik Porfirije Uspenski, očaran lepotom knjige, isekao jedan list iz jevandjelja i odneo ga u Nacionalnu biblioteku u Sankt Peterburgu, gde se i danas čuva.
Prilikom posete Hilandaru 1896. godine, kralj Aleksandar Obrenović je od manastirskog bratstva dobio "Miroslavljevo jevandjelje" na poklon. Rukopis je tada donet u Beograd, a naredne godine u Beču je izradjeno fototipsko izdanje jevandjelja.
Tokom Prvog svetskog rata jevandjelje je, nakon prelaska preko Albanije, 1916. dospelo na Krf, gde je čuvano u Glavnoj državnoj blagajni. Dve godine kasnije smešteno je u trezor Glavne državne banke u Beogradu.
Godine 1935. preneto je u Muzej kneza Pavla (danas deo Narodnog muzeja u Beogradu), a tokom Drugog svetskog rata čuvano je u manastiru Rači i potom u Narodnoj banci u Beogradu. Narodnom muzeju predato je na čuvanje 19. juna 1945, gde se i danas nalazi.
U junu prošle godine "Miroslavljevo jevandjelje" upisano je u listu "Pamćenje sveta", o čemu je Narodni muzej u Beogradu dobio je sertifikat UNESKO-a.
(Beta)
"Miroslavljevo jevandjelje" nastalo je osamdesetih godina 12. veka, po narudžbini humskog kneza Miroslava, brata velikog župana Stefana Nemanje, o čemu govori zapis na poslednjem listu knjige.
Iz tog zapisa saznaje se i ime dijaka Gligorija koji je verovatno slikar minijatura. Pretpostavlja se da je jevandjelje bilo namenjeno episkopskoj crkvi svetog Petra i Pavla u Bijelom Polju na Limu, zadužbini kneza Miroslava.
"Miroslavljevo jevandjelje" je jevandjelistar, bogoslužbena knjiga u kojoj su tekstovi rasporedjeni prema čitanjima u toku crkvene godine. Tekst jevandjelja pisan je perom u dve kolumne crnom bojom, a većina naslova crvenom. Knjiga sadrži 296 minijatura crtanih perom, a zatim bojenih crvenom, zelenom, žutom i belom bojom i ukrašenih zlatom.
Umetnički i ikonografski slikarstvo "Miroslavljevog jevandjelja" kombinuje romanički stil i vizantijsku tradiciju, zbog čega se mogućim izvorom uticaja smatraju prepisivačke radionice centralne Italije.
Prvi poznati podatak o mestu čuvanja Miroslavljevog jevandjelja - u manastiru Hilandaru, je iz 1845/46. godine, kada je ruski vladika i naučnik Porfirije Uspenski, očaran lepotom knjige, isekao jedan list iz jevandjelja i odneo ga u Nacionalnu biblioteku u Sankt Peterburgu, gde se i danas čuva.
Prilikom posete Hilandaru 1896. godine, kralj Aleksandar Obrenović je od manastirskog bratstva dobio "Miroslavljevo jevandjelje" na poklon. Rukopis je tada donet u Beograd, a naredne godine u Beču je izradjeno fototipsko izdanje jevandjelja.
Tokom Prvog svetskog rata jevandjelje je, nakon prelaska preko Albanije, 1916. dospelo na Krf, gde je čuvano u Glavnoj državnoj blagajni. Dve godine kasnije smešteno je u trezor Glavne državne banke u Beogradu.
Godine 1935. preneto je u Muzej kneza Pavla (danas deo Narodnog muzeja u Beogradu), a tokom Drugog svetskog rata čuvano je u manastiru Rači i potom u Narodnoj banci u Beogradu. Narodnom muzeju predato je na čuvanje 19. juna 1945, gde se i danas nalazi.
U junu prošle godine "Miroslavljevo jevandjelje" upisano je u listu "Pamćenje sveta", o čemu je Narodni muzej u Beogradu dobio je sertifikat UNESKO-a.
(Beta)
Pridruži se MONDO zajednici.