Kazuo Tanaka, istoričar književnosti, pisac i prevodilac, koji je svojim radom doprineo širenju srpske kulture u Japanu, umro je u petak u Tokiju.

Ovaj japanski intelektualac, dobitnik Ordena Vuka Karadžića drugog reda, Nagrade Njegoševe zadužbine i Nagrade Srpskog PEN centra za životno delo, čitav život je posvetio upoznavanju japanske javnosti sa delima srpske književnosti.

Predavao je na univerzitetima Cudadjuku i Ćiba, a kao urednik i savetnik generalnog direktora izdavačke kuće Kobunša, zaslužan je upoznavanje japanskih čitalaca sa delima Ivoe Andrića, Miodraga Bulatovića i akademika Georgija Ostrogorskog.

On je na japanski preveo i "Usta puna zemlje" Branimira Šćepanovića, Narodne pripovetke Vuka St. Karadžića i "Ako je verovati mojoj baki" Desanke Maksimović.

Preveo i objavio (sa M. Suzukijem, 1995.) fotomonografiju Hilandar (D. Medaković, V. J. Djurić i D. Bogdanović), a 2003. godine sa Hirošijem Jamasakijem preveo je i "Gorski vijenac" Petra Petrovića Njegoša.

Tanaka je bio i koautor više priručnika za učenje srpskog jezika kao što su "Mali rečnik srpskohrvatskog jezika" sa 1.500 reči i "Konverzacija na japanskom i srpskohrvatskom jeziku". Bio je član odbora za izradu Velikog srpsko-japanskog rečnika (30.000 reči).

Rodjen 21. novembra 1935. u gradu Bibaiju na ostrvu Hokaido u Japanu, Tanaka je 1961. godine diplomirao rusku književnost na filološkom fakultetu Vaseda univerziteta u Tokiju.

Kao stipendista jugoslovenske vlade od 1961. do 1968. boravio je u Jugoslaviji i proučavao istoriju vizantinske umetnosti kada se upoznao sa Andrićem, Miroslavom Krležom, Miodragom Bulatovićem i drugim jugoslovenskim književnicima.

Tanaka je bio i veoma nadaren književnik. Pisao je i objavljivao u japanskim časopisima i novinama dragocene eseje o kulturno-istorijskim dogadjajima u Srbiji, o piscima i pesnicima koje je poznavao i utiscima sa svojih putovanja.

(Tanjug)