- Pesnik iz Semberije Drago Kuđić tvrdio je da je Bregović za hit Bijelog dugmeta 'Sve će to mila moja' uzeo motive i stihove iz njegove poezije.
- Posebno je sporna bila sličnost sa pesmom 'Majevički nokturno', a Kuđić je navodno godinama tražio priznanje autorstva.
- Sud nije presudio u njegovu korist, a Kuđić je poslednje godine proveo siromašan, bolestan i gotovo zaboravljen.
Jednu od najpoznatijih balada Bijelog dugmeta gotovo svi znaju, ali malo ko zna priču o čoveku koji je tvrdio da se njen najpoznatiji stih pojavio u njegovoj poeziji mnogo pre nego što ga je Goran Bregović pretočio u hit.
Reč je o pesniku iz Semberije Dragu Kuđiću (1931–2003), boemu čiji je život danas gotovo potpuno pao u zaborav. Njegovo ime se, međutim, ponovo pojavljuje svaki put kada se povede priča o pesmi "Sve će to mila moja", jednoj od najpoznatijih balada Bijelog dugmeta.
Kuđić je bio pesnik i novinar, ali i čovek kafane, a njegovi prijatelji pamtili su ga kao povučenog, zamišljenog boema. Okupljao se sa svojom ekipom u brčanskim kafanama, među kojima je bila i Istra, kasnije srušena, a upravo tamo je često govorio svoju pesmu "Sve će to mila moja".
I tu počinje priča zbog koje se njegovo ime vezuje za Bijelo dugme.
Kuđić je tvrdio da su njegovi stihovi iskorišćeni za čuvenu baladu. Kao posebno sporna pominjala se sličnost između njegove pesme "Majevički nokturno" i pesme Bijelog dugmeta, dok se naslov "Sve će to mila moja" već pojavljivao u njegovoj poeziji. U kasnijim tekstovima o Kuđiću navodi se da je zbog toga ušao u sudski spor sa Goranom Bregovićem, odnosno Bijelim dugmetom.
Kuđićeva verzija bila je da je Bregović uzeo motive i stihove iz njegovih pesama, spojio ih i napravio baladu koja će postati jedan od najvećih hitova benda. U njegovoj poeziji pojavljuje se i stih "Sve će to, mila moja, prekriti snegovi beli“, dok je Bijelo dugme 1979. objavilo svoju čuvenu verziju "Sve će to mila moja prekriti ruzmarin, snjegovi i šaš".
Ali ono što ovu priču čini posebno zanimljivom jeste to što sud nije presudio u Kuđićevu korist.
Bregović je dobio spor, a Kuđić je, prema kasnijim zapisima o njegovom životu, do kraja života ostao uveren da mu je učinjena nepravda.
Tako je jedna od najpoznatijih balada jugoslovenskog roka dobila i svoju mnogo manje poznatu pozadinu: na jednoj strani bio je jedan od najvećih bendova tadašnje zemlje, a na drugoj gotovo zaboravljeni pesnik iz Semberije koji je tvrdio da je njegov rad poslužio kao osnova za hit.
I nije teško razumeti zašto je Kuđić smatrao da mu pripada deo priče.
Njegove pesme "Sve će to mila moja" i "Majevički nokturno" sadržale su motive i stihove koji su kasnije povezivani sa Bregovićevom pesmom. U tekstovima koji su se bavili Kuđićem navodi se i da je upravo zbog toga godinama pokušavao da dobije priznanje autorstva, ali bez uspeha.
A njegov sopstveni život bio je daleko od života velikih rok zvezda.
Kuđić je poslednje godine proveo siromašan, bolestan i usamljen. Prema zapisima o njegovom životu, komšije su ga pronašle mrtvog u stanu tek nakon više dana, a pretpostavlja se da je preminuo krajem januara 2003. godine. Sahranjen je na pravoslavnom groblju u Brčkom o trošku opštine.
Ironija cele priče je gotovo filmska: dok je pesma koju je smatrao svojom postajala evergrin i jedna od najprepoznatljivijih balada Bijelog dugmeta, njegovo ime je ostalo gotovo potpuno nepoznato široj publici.
Vaše mišljenje nam je važno - ostavite nam komentar, nije potrebna registracija!
Bonus video: