Manu Čao, jedna je od najautentičnijih ikona svetske muzičke scene. Ipak, iza veselih rege ritmova i pesama koje svi pevamo, krije se neverovatna životna priča čoveka koji je postao simbol borbe protiv sistema, iako je na kraju morao da zaigra po njihovim pravilima.
Pobegli od Frankove diktature: Deda osuđen na smrt!
Manu je muzičar francusko-španskog porekla, a njegova porodična istorija svedoči o preživljavanju. Njegovi roditelji, otac pisac iz Galicije i majka Baskijka, izbegli su u Francusku pred diktaturom Fransiska Franka, nakon što mu je deda osuđen na smrt.
Odrastajući u predgrađu Pariza, Manu je bio okružen umetnicima i intelektualcima koji su posećivali njegovog oca, što je kasnije postalo glavna inspiracija za njegovu muziku. Nakon kaljenja u pariskoj alternativnoj sceni, sa bratom Antoanom 1987. godine osniva legendarni sastav Mano Negra, koji je harao Evropom i Južnom Amerikom sve do raspada 1995. godine.
Četiri godine u gudurama sa akustičnom gitarom
Nakon raspada benda, Manu Čao donosi radikalnu odluku - odlazi u Srednju Ameriku i naredne četiri godine provodi putujući po planinskim gudurama. "Naoružan" samo akustičnom gitarom i malim četvorokanalnim rekorderom, snima materijal za svoj prvi solo projekat "Clandestino" (1998).
Ovaj minimalistički album napravljen od gitara, udaraljki i dečjih instrumenatapromenio je sve. Pesma "Welcome To Tijuana" postala je veselo-ironična himna o meksičkom gradiću na granici sa SAD gde caruju šverc i laka uživanja, dok je ceo album bio oštar društveno-politički šamar kapitalističkoj eksploataciji Trećeg sveta.
Usledio je mega-uspešan album "Próxima Estación: Esperanza" (2001) na kojem je pojačao rege zvuk, ubacio čak i recitovanje na ruskom jeziku i osvojio prestižnu Bi-Bi-Si (BBC) nagradu za najbolji album svetske muzike.
Peva na 7 jezika i najglasniji je kritičar sistema
Ono što Manua čini jedinstvenim, jeste to što peva na francuskom, španskom, galicijskom, arapskom, engleskom, portugalskom i volof jeziku, često kombinujući više jezika u samo jednoj pesmi. Postao je hodajući simbol globalnog multikulturalnog društva, ali i jedan od najžešćih kritičara ekonomske globalizacije.
Njegov stav prema modernom društvu je jasan, radikalan i romantičan:
"Ono što moramo da uradimo jeste da kažemo 'Ne' ovakvom svetu čiji dalji razvoj vodi u samouništenje."
Velika kontradikcija: Može li se protiv kapitalizma uz pomoć milijardi?
Ipak, velika slava donela je i veliku kontradikciju u kojoj se Manu Čao zapleo, baš kao i mnogi drugi borci protiv sistema. U pokušaju da se probije na tržište Sjedinjenih Američkih Država, svoje albume je počeo da objavljuje pod okriljem multinacionalnih korporacija kao što su Virgin i EMI.
Mnogi kritičari smatraju da je saradnja sa ovim gigantima donekle ublažila i trivijalizovala socijalni i buntovnički sadržaj njegove muzike, zbog čega je pretila opasnost da Manu izgubi svoj prepoznatljivi antiglobalizacijski potencijal. Da li je ostao dosledan sebi ili je postao deo mašinerije protiv koje se borio – procenite sami.
Manu Čao danas ima 64 godine, živi dosledno svom nomadskom i buntovničkom duhu, provodeći vreme na relaciji između Barselone, Brazila i Francuske, daleko od glamura i velikih medija. Iako retko izdaje studijske albume, on neprekidno putuje planetom sa svojom akustičnom gitarom, svirajući manje, angažovane koncerte i ulične svirke za lokalne zajednice i borce za socijalnu pravdu. Ostao je veran svom "Clandestino" načinu života, pokazujući da mu je sloboda i dalje važnija od muzičke industrije.
"Moja muzika je kao lek – spolja je slatka, ali unutra je gorka istina. Pevam o patnji, siromaštvu i nepravdi, ali uz ritam koji te tera da plešeš. Ples je naš otpor. Ako nam uzmu radost i nadu, onda su nas stvarno pobedili", jedna je od njegovih najpoznatijih izjava.
Vaše mišljenje nam je važno - ostavite nam komentar, nije potrebna registracija!
Bonus video:
Svet poznatih nadohvat ruke. Sve goruće teme, aktuelna dešavanja i najsočniji tračevi na jednom mestu. Pridruži se Viber zajednici ŽIVOT POZNATIH i budi u toku svakog dana!
· Reaguj