Dizdarević je preminuo jutros u Sarajevu.
Rođen 9. decembra 1926. godine u Fojnici, Dizdarević je već u ranoj mladosti stupio u Narodnooslobodilački pokret. Kao sedamnaestogodišnjak 1943. godine odlazi u partizane, gde se aktivno bori protiv fašističkih okupatora. Antifašizam i borba za ravnopravnost naroda u Bosni i Hercegovini ostali su temeljna okosnica njegovog celokupnog životnog i političkog delovanja, piše Klix.
Nakon završetka Drugog svetskog rata i obrazovanja na Visokoj diplomatskoj školi u Moskvi, Dizdarević posvećuje život diplomatiji i državničkim poslovima. Tokom bogate diplomatske službe obnašao je dužnosti u ambasadama SFRJ u Bugarskoj, Sovjetskom Savezu i Čehoslovačkoj, stičući ogromno iskustvo u godinama Hladnog rata i kompleksnih geopolitičkih previranja.
Politički uspon Raifa Dizdarevića u Bosni i Hercegovini kulminirao je obnašanjem funkcije predsednika Predsjedništva SR BiH u periodu od 1978. do 1982. godine. Njegov rad u ovom periodu bio je usmeren na ekonomski i infrastrukturalni razvoj SR BiH, kao i na jačanje njenog ravnopravnog položaja unutar jugoslovenske federacije.
Nakon rada na republičkom nivou, Dizdarević preuzima najviše državne funkcije na federalnom nivou. Prvo je od 1982. do 1984. godine obnašao dužnost predsednika Skupštine SFRJ, da bi potom preuzeo poziciju saveznog sekretara za inostrane poslove (1984–1988), gde je predstavljao Jugoslaviju na međunarodnoj sceni i održavao bliske veze s Pokretom nesvrstanih.
Svoju političku karijeru krunisao je stupanjem na čelo države kao predsednik Predsjedništva SFRJ od maja 1988. do maja 1989. godine, vodeći zemlju u izuzetno turbulentnom periodu obeleženom dubokom ekonomskom krizom i rastom nacionalizama koji su ubrzo doveli do raspada federacije.
Nakon odlaska u penziju i početka rata u Bosni i Hercegovini, Dizdarević ostaje u opkoljenom Sarajevu, deleći sudbinu svojih sugrađana. Svoje bogato političko iskustvo i uvid u pozadinu ključnih istorijskih događaja pretočio je u nekoliko uticajnih knjiga.
Među njima se posebno ističe djelo „Od smrti Tita do smrti Jugoslavije“, u kojem je detaljno analizirao unutrašnje mehanizme političke krize, rast nacionalističkih pokreta i propast jugoslovenskog projekta. Autor je i knjiga „Vrijeme koje se pamti“ te brojnih memoarskih zapisa koji danas služu kao dragocjen izvor za historičare i istraživače.
Njegova braća Nijaz i Faik takođe su bili istaknuti društveno-politički radnici i diplomati, dok je njegov bratić bio čuveni bosanskohercegovački pesnik Mak Dizdar.
Detalji o komemoraciji i poslednjem ispraćaju biće objavljeni naknadno.
(Klix/MONDO)
BONUS VIDEO:
· Reaguj