Sporazum o stabilizaciji i i pridruživanju koji su Srbija i EU potpisale 29. aprila je pravno nevažeći, odnosno pravno nepostojeći, navodi se u pravnoj analizi SSP-a koju su izradili Demokratska stranka Srbije i Nova Srbija.
U analizi koju su danas DSS i NS dostavili Srpskoj radikalnoj stranci i Socijalističkoj partiji Srbije navodi se takođe da su SSP i Privremeni sporazum "postali suprotni" Ustavu Republike Srbije i u postojećem obliku ne mogu biti potvrđeni u Narodnoj skupštini.
"Ti sporazumi sadrže bitne nedostatke koji ih čine nevažećim i sasvim je sigurno da se bez ponovnog angažovanja ugovornih strana ti nedostaci ne mogu otkloniti", navodi se u zaključcima analize.
U tekstu se navodi da su DSS i NS uložile veliki napor, energiju i znanje u evropske integracije Srbije, ali da se nisu kolebale kada se "država našla između uznapredovalog procesa pridruživanja EU i imperativa odbrane svog suvereniteta i teritorijalnog integriteta".
"DSS i NS su politički prioritet nedvosmisleno dale odbrani države", stoji u uvodu analize.
Dalje se navodi da je SSP nevažeći jer taj sporazum sadrži član 135. koji sadrži garancije da sve ugovorne strane poštuju teritorijalni integritet Srbije, a s druge strane dvadeset od dvadeset i sedam država članica EU, priznale su "državu Kosovo" i time povredile međunarodno priznatu teritoriju Republike Srbije.
Dalje se navodi da potpisani SSP i Privremeni sporazum koji ga prati sadrže u članu 135 i odredbu "sadašnji status Kosova", kao i u decembru 2007. godine kada je sporazum parafiran.
To, prema analizi DSS-NS, znači da prilikom potpisivanja SSP države članica EU, koje su prethodno priznale "državu Kosovo", pod odredbom "sadašnji status Kosova" podrazumevaju status KiM kao nezavisne države, odnosno teritoriju Republike Srbije bez KiM.
Posebno se ukazuje da su dve članice EU koje su posle 29. aprila priznale Kosovo - Češka i Litvanija - i sa stanovišta unutrašnjeg prava i međunarodnopravno "protumačile šta podrazumevaju pod statusom Kosova".
Prema analizi DS-NS, potpisivanje SSP sa državama koje su, priznajući nezavisnost Kosova, teško povredile teritorijalni integritet i suverenitet Republike Srbije, znači dve stvari - "da ne postoji saglasnost volja svih ugovornih strana o jednom od bitnih elemenata ugovora, - o teritoriji Republike Srbije ili su se predstavnici Srbije naknadno, činom potpisivanja SSP, saglasili sa protivpravnom secesijim njene južne pokrajine".
U prvom slučaju, međunarodnog ugovora zapravo i nema, a drugi bi značio najgrublju povredu Ustava Srbije zbog ugrožavanja teritorijalnog integriteta i suvereniteta države, zaključuju DSS i NS.
Dodaje se i da poštovanje ili nepoštovanje teritorijalnog integriteta Srbije od strane EU i njihovih država članica može biti od uticaja i na primenu drugih odredbi SSP jer SSP izričito predviđa obavezu Republike Srbije da sarađuje sa susednim državama i državama u regionu.
Ukoliko bi Srbija prihvatila SSP u situaciji kada dvadeset država članica priznaje "nezavisno Kosovo", Srbija bi prema navedenim i drugim odredbama SSP morala da sarađuje sa "nezavisnim Kosovom" ako želi da se ugovor primenjuje, navodi se.
U analizi se ukazuje i na promenu okolnosti, odnosno proglašenje nezavisnosti, njegovo priznanje od strane članica EU i odluku EU o slanju misije Euleks, što je "od suštinskog značaja za sam ŠP i njegovu primenu".
Bečka konvencija predviđa suštinsku promenu okolnosti kao osnov za prestanak međunarodnog ugovora ili povlačenje ugovorne strane iz njega, navode DSS i NS.
Kao treći razlog za pravno nepostojanje SSP i Privremenog sporazuma navodi se činjenica da se Privremeni sporazum primenjuje tek onda kada Savet ministara EU proceni i odluči da postoji puna saradnja Srbije sa Haškim tribunalom.
Pri ovakvom stanju stvari, Srbiji nije ostavljena nikakava mogućnost da se obrati bilo kome ko bi neutralno i objektivno procenio da li je predviđeni odložni uslov za primenu SSP ispunjen. Sa tako postavljenim uslovom dovodi se u pitanje samo postojanje ugovora.
Kao četvrti razlog navodi se da u preambuli Ustava Srbije stoji da je Kosovo i Metohija sastavni deo teritorije Srbije, a sam ustav sadrži i opšteobaveznu normu prema kojoj potvrđeni međunarodni ugovori ne smeju biti u suprotnosti sa samim ustavom.
Pri ovakvom stanju stvari, svaki akt spoljne politike Srbije, a posebno svaki čin pregovaranja, parafiranja, potpisivanja i potvrđivanja međunarodnih ugovora u Narodnoj skupštini, uslovljen je i pravno vezan Ustavnim određenjem južne pokrajine kao sastavnog, jedinstvenog, suverenog i neotuđivog dela države i njene teritorije, navodi se u analizi.
U konkretnom slučaju, u Luksemburgu 29. aprila ove godine Republika Srbija je SSP potpisala i sa, na primer, Ujedinjenim kraljevstvom Velike Britanije i Severne Irske, a da je ta država prethodno 18.
februara 2008. godine priznala integralni deo teritorije Republike Srbije - KiM kao "nezavisnu državu".
Potpisivanjem međunarodnog sporazuma sa državama koje ne priznaju suverenitet i teritorijalni integritet Srbije već priznaju postojanje države Kosovo drastično je povređen Ustav Republike Srbije.
Potpisivanje SSP je, toga dana, obavljeno i sa još osamnaest država članica EU koje su priznale KiM kao "nezavisnu državu". Zbog toga je SSP u takvom obliku protivustavan, zaključuje se u analizi.
Sve ovo su, zaključile su DSS i NS u analizi dostavljenoj SRS i SPS, jasni i jednostavni uslovi bez čijeg ispunjenja SSP neće moći da ostvari svoju osnovnu svrhu, a to je pridruživanje i priprema za pristupanje Srbije Evropskoj uniji.
(Beta)
U analizi koju su danas DSS i NS dostavili Srpskoj radikalnoj stranci i Socijalističkoj partiji Srbije navodi se takođe da su SSP i Privremeni sporazum "postali suprotni" Ustavu Republike Srbije i u postojećem obliku ne mogu biti potvrđeni u Narodnoj skupštini.
"Ti sporazumi sadrže bitne nedostatke koji ih čine nevažećim i sasvim je sigurno da se bez ponovnog angažovanja ugovornih strana ti nedostaci ne mogu otkloniti", navodi se u zaključcima analize.
U tekstu se navodi da su DSS i NS uložile veliki napor, energiju i znanje u evropske integracije Srbije, ali da se nisu kolebale kada se "država našla između uznapredovalog procesa pridruživanja EU i imperativa odbrane svog suvereniteta i teritorijalnog integriteta".
"DSS i NS su politički prioritet nedvosmisleno dale odbrani države", stoji u uvodu analize.
Dalje se navodi da je SSP nevažeći jer taj sporazum sadrži član 135. koji sadrži garancije da sve ugovorne strane poštuju teritorijalni integritet Srbije, a s druge strane dvadeset od dvadeset i sedam država članica EU, priznale su "državu Kosovo" i time povredile međunarodno priznatu teritoriju Republike Srbije.
Dalje se navodi da potpisani SSP i Privremeni sporazum koji ga prati sadrže u članu 135 i odredbu "sadašnji status Kosova", kao i u decembru 2007. godine kada je sporazum parafiran.
To, prema analizi DSS-NS, znači da prilikom potpisivanja SSP države članica EU, koje su prethodno priznale "državu Kosovo", pod odredbom "sadašnji status Kosova" podrazumevaju status KiM kao nezavisne države, odnosno teritoriju Republike Srbije bez KiM.
Posebno se ukazuje da su dve članice EU koje su posle 29. aprila priznale Kosovo - Češka i Litvanija - i sa stanovišta unutrašnjeg prava i međunarodnopravno "protumačile šta podrazumevaju pod statusom Kosova".
Prema analizi DS-NS, potpisivanje SSP sa državama koje su, priznajući nezavisnost Kosova, teško povredile teritorijalni integritet i suverenitet Republike Srbije, znači dve stvari - "da ne postoji saglasnost volja svih ugovornih strana o jednom od bitnih elemenata ugovora, - o teritoriji Republike Srbije ili su se predstavnici Srbije naknadno, činom potpisivanja SSP, saglasili sa protivpravnom secesijim njene južne pokrajine".
U prvom slučaju, međunarodnog ugovora zapravo i nema, a drugi bi značio najgrublju povredu Ustava Srbije zbog ugrožavanja teritorijalnog integriteta i suvereniteta države, zaključuju DSS i NS.
Dodaje se i da poštovanje ili nepoštovanje teritorijalnog integriteta Srbije od strane EU i njihovih država članica može biti od uticaja i na primenu drugih odredbi SSP jer SSP izričito predviđa obavezu Republike Srbije da sarađuje sa susednim državama i državama u regionu.
Ukoliko bi Srbija prihvatila SSP u situaciji kada dvadeset država članica priznaje "nezavisno Kosovo", Srbija bi prema navedenim i drugim odredbama SSP morala da sarađuje sa "nezavisnim Kosovom" ako želi da se ugovor primenjuje, navodi se.
U analizi se ukazuje i na promenu okolnosti, odnosno proglašenje nezavisnosti, njegovo priznanje od strane članica EU i odluku EU o slanju misije Euleks, što je "od suštinskog značaja za sam ŠP i njegovu primenu".
Bečka konvencija predviđa suštinsku promenu okolnosti kao osnov za prestanak međunarodnog ugovora ili povlačenje ugovorne strane iz njega, navode DSS i NS.
Kao treći razlog za pravno nepostojanje SSP i Privremenog sporazuma navodi se činjenica da se Privremeni sporazum primenjuje tek onda kada Savet ministara EU proceni i odluči da postoji puna saradnja Srbije sa Haškim tribunalom.
Pri ovakvom stanju stvari, Srbiji nije ostavljena nikakava mogućnost da se obrati bilo kome ko bi neutralno i objektivno procenio da li je predviđeni odložni uslov za primenu SSP ispunjen. Sa tako postavljenim uslovom dovodi se u pitanje samo postojanje ugovora.
Kao četvrti razlog navodi se da u preambuli Ustava Srbije stoji da je Kosovo i Metohija sastavni deo teritorije Srbije, a sam ustav sadrži i opšteobaveznu normu prema kojoj potvrđeni međunarodni ugovori ne smeju biti u suprotnosti sa samim ustavom.
Pri ovakvom stanju stvari, svaki akt spoljne politike Srbije, a posebno svaki čin pregovaranja, parafiranja, potpisivanja i potvrđivanja međunarodnih ugovora u Narodnoj skupštini, uslovljen je i pravno vezan Ustavnim određenjem južne pokrajine kao sastavnog, jedinstvenog, suverenog i neotuđivog dela države i njene teritorije, navodi se u analizi.
U konkretnom slučaju, u Luksemburgu 29. aprila ove godine Republika Srbija je SSP potpisala i sa, na primer, Ujedinjenim kraljevstvom Velike Britanije i Severne Irske, a da je ta država prethodno 18.
februara 2008. godine priznala integralni deo teritorije Republike Srbije - KiM kao "nezavisnu državu".
Potpisivanjem međunarodnog sporazuma sa državama koje ne priznaju suverenitet i teritorijalni integritet Srbije već priznaju postojanje države Kosovo drastično je povređen Ustav Republike Srbije.
Potpisivanje SSP je, toga dana, obavljeno i sa još osamnaest država članica EU koje su priznale KiM kao "nezavisnu državu". Zbog toga je SSP u takvom obliku protivustavan, zaključuje se u analizi.
Sve ovo su, zaključile su DSS i NS u analizi dostavljenoj SRS i SPS, jasni i jednostavni uslovi bez čijeg ispunjenja SSP neće moći da ostvari svoju osnovnu svrhu, a to je pridruživanje i priprema za pristupanje Srbije Evropskoj uniji.
(Beta)
Pridruži se MONDO zajednici.
