Ta žena je Sveta Lucija iz Sirakuze, sicilijanska hrišćanska mučenica s početka četvrtog stoleća, a ime je na karipsko ostrvo, koje mnogi nazivaju "Rajem na Zemlji", stiglo putem francuske legende, praznika i stoleća osporavane kolonizacije. Sveta Lucija je jedina među 193 države članice Ujedinjenih nacija koja nosi ime stvarne osobe koja je bila žena.
Sveta Lucija od Sirakuze
Lucija iz Sirakuze rođena je 283. godine nove ere u bogatoj sicilijanskoj porodici i ubijena je oko 304. godine nove ere, u ranim dvadesetim godinama, tokom Dioklecijanovog progona hrišćana, kako piše Britannica. Njeno ime potiče od latinskog lux, što znači svetlost. Najraniji sačuvani izveštaji o njenom mučeništvu su grčka i latinska Dela Lucije, sastavljena u Sirakuzi između petog i sedmog stoleća. Tradicionalna priča je, izvedena iz tih izveštaja, da se zavetovala na večno devičanstvo i dala svoj miraz siromašnima, da je prkosila rimskom guverneru Pashasiju odbijajući paganske žrtve i da je nakon nekoliko neuspelih pokušaja mučenja pogubljena mačem 13. decembra.
Slike zdele s očima koje se ponavljaju u Lucijinoj ikonografiji potiču iz srednjovekovnog dodatka priči u kojoj su joj oči iskopane ili samouklonjene; latinska veza s luxom na kraju ju je učinila zaštitnicom slepih, pisaca i onih s problemima s očima. Ona je jedna od samo osam žena imenovanih u Rimskom kanonu mise, uz Devicu Mariju, a poštuje se u katoličkoj, istočno-pravoslavnoj, orijentalno-pravoslavnoj, anglikanskoj i luteranskoj tradiciji. 13. decembar ostaje njen blagdan u svima njima.
Kako je ime svetice stiglo na karipsko ostrvo
Imenovanje ima najmanje dve konkurentske tradicije, obe uključuju francuske mornare i blagdan Svete Lucije 13. decembra. Najčešće ponavljana verzija je da je grupa francuskih mornara doživela brodolom na ostrvu 13. decembra negde početkom ili sredinom 16. veka i da su ga nazvali Sainte-Lucie u znak zahvalnosti što su preživeli.
Druga verzija, često povezana s francuskim karipskim kolonistom Pierreom Belainom d'Esnambucom, a ponekad datirana na 13. decembar 1502. godine, tvrdi da je ime dato pri prvom viđenju, a ne nakon brodoloma. Obe verzije su popularna tradicija, a ne dokumentovana činjenica. Istorijski evropski zapis zapravo smešta prvog Evropljanina koji je kročio na ostrvo kod Juan de la Cosa, Kolumbovog bivšeg navigatora, oko 1499. godine, a sam Kolumbo ga je verovatno video iz daljine 1502. godine bez iskrcavanja. Trajno francusko naseljavanje nije počelo sve do sredine sedamnaestog veka, nakon što su nekoliko neuspešnih engleskih pokušaja (1605. i 1639.) oterali stanovnici Kalinago Karibi.
Ime Sainte-Lucie verovatno je bilo u ustaljenoj evropskoj upotrebi do kraja šesnaestog stoleća, kada se ostrvo na kartama pojavljuje kao "S. Lucia", "Sancta Lucia" ili slične varijante. Do vremena kada su Francuzi i Englezi započeli svoju dugu borbu oko ostrva, ime svetice se trajno učvrstilo. Kada su Britanci preuzeli konačni posed od Francuza 1814. godine, ostrvo je četrnaest puta promenilo vlasnika između dve sile. Stalno natezanje konopca izvor je drugog nadimka Svete Lucije, "Helena sa Zapadne Indije", po Heleni Trojanskoj oko koje se beskrajno borilo. Britanci su zadržali ime kao Sveta Lucija umesto da ga prevode.
(N1 BiH/MONDO)