Nemačke vlasti izdale su zvanično upozorenje o opasnosti od biljke džinovska krasuljica (heracleum mantegazzianum), koja divno cveta, ali je veoma toksična i može da ostavi ožiljke na koži i izazove slepilo.
Reč je biljci koja je u Britaniju, i još neke zapadnoevropske zemlje, zbog svoje lepote pre jednog veka preneta sa Kavkaza. Danas se ova biljka raširila po Britaniji, Holandiji, Francuskoj i Nemačkoj, a u ovoj poslednjoj zemlji proglašena je "toksičnom biljkom 2008." i organizovana je koordinisana akcija njenog uništavanja. U Hamburgu je ustanovljena i "vruća" telefonska linija za informisanje stanovništva o tome kako da se biljka prepozna i uništi.
Džinovska krasuljica je fototoksična biljka, što znači da njen sok može da izazove fotodermatitis, teško zapaljenje kože u slučaju izlaganja sunčevom ili UV zračenju. Koža u početku pocrveni i počinje da svrbi, a u roku od 48 sati javljaju se plikovi kao kod opekotina. Od njih nastaju crni ili purpurni ožiljci, koji mogu da se zadrže i nekoliko godina. Ponekad je nužna i hospitalizacija. Kad i minimalna količina soka ove biljke dodje u dodir sa okom, javlja se privremeno slepilo, koje može da preraste u trajno.
Samo u 2003. u Nemačkoj je zabeleženo 16.000 žrtava ove biljke. Vlasti upozoravaju da bi decu trebalo držati dalje od džinovske krasuljice, a kad se iskopava iz zemlje treba nositi zaštitnu odeću i zaštititi oči. Ako je koža bila izložena dejstvu biljke, to mesto treba temeljno isprati vodom i sapunom i nekoliko dana ga štititi od sunca.
Biljka cveta od kasnog proleća do sredine leta, a bezbrojni beli cvetovi grupisani su u cvast prečnika do 80 santimertara. Džinovska krasuljica može da bude visoka i do 2,5 metara. Ako oformi gušća staništa, može da potisne tradicionalne biljne vrste.
Ova biljka se danas često može videti pored puteva i rečnih tokova u zapadnoevropskim zemljama, a proširila se i na severoistočne i severozapadne delove SAD.
(Tanjug)
Reč je biljci koja je u Britaniju, i još neke zapadnoevropske zemlje, zbog svoje lepote pre jednog veka preneta sa Kavkaza. Danas se ova biljka raširila po Britaniji, Holandiji, Francuskoj i Nemačkoj, a u ovoj poslednjoj zemlji proglašena je "toksičnom biljkom 2008." i organizovana je koordinisana akcija njenog uništavanja. U Hamburgu je ustanovljena i "vruća" telefonska linija za informisanje stanovništva o tome kako da se biljka prepozna i uništi.
Džinovska krasuljica je fototoksična biljka, što znači da njen sok može da izazove fotodermatitis, teško zapaljenje kože u slučaju izlaganja sunčevom ili UV zračenju. Koža u početku pocrveni i počinje da svrbi, a u roku od 48 sati javljaju se plikovi kao kod opekotina. Od njih nastaju crni ili purpurni ožiljci, koji mogu da se zadrže i nekoliko godina. Ponekad je nužna i hospitalizacija. Kad i minimalna količina soka ove biljke dodje u dodir sa okom, javlja se privremeno slepilo, koje može da preraste u trajno.
Samo u 2003. u Nemačkoj je zabeleženo 16.000 žrtava ove biljke. Vlasti upozoravaju da bi decu trebalo držati dalje od džinovske krasuljice, a kad se iskopava iz zemlje treba nositi zaštitnu odeću i zaštititi oči. Ako je koža bila izložena dejstvu biljke, to mesto treba temeljno isprati vodom i sapunom i nekoliko dana ga štititi od sunca.
Biljka cveta od kasnog proleća do sredine leta, a bezbrojni beli cvetovi grupisani su u cvast prečnika do 80 santimertara. Džinovska krasuljica može da bude visoka i do 2,5 metara. Ako oformi gušća staništa, može da potisne tradicionalne biljne vrste.
Ova biljka se danas često može videti pored puteva i rečnih tokova u zapadnoevropskim zemljama, a proširila se i na severoistočne i severozapadne delove SAD.
(Tanjug)
Pridruži se MONDO zajednici.