- Novi Sad je nastao iz Petrovaradinskog šanca, osnovanog 1694. na prostoru naseljenom još od neolita, uz strateški Petrovaradin i Mostobran.
- Današnje ime dobio je 1748. ediktom Marije Terezije, kada je kao slobodni kraljevski grad stekao autonomiju i nova prava.
Pre nego što je postao kulturna prestonica i poneo naziv "Srpska Atina", Novi Sad je prošao dug put preoblikovanja. Na prostoru naseljenom još od neolita, oslonjenom na strateški Petrovaradin čiji uspon počinje u 13. veku, 1694. godine osnovano je naselje pod imenom Petrovaradinski šanac.
Današnje ime grad je dobio 1748. godine carskim dekretom Marije Terezije. Naziv Novi Sad u doslovnom prevodu znači "novi zasad" - metafora za novi početak i obnovu iz ratnog pepela koja prati grad sve do modernog doba.
Krajem 17. veka, Mostobran je izgrađen kao odbrana od zavojevača, označavajući početak formiranja čvrstog naselja koje će postati Novi Sad.
Uloga Marije Terezije
Tokom 18. veka, naselje se razvilo u važno trgovačko i zanatsko središte. Ključni zamajac doneo je edikt carice i kraljice Marije Terezije od 1. februara 1748. godine, kojim je Petrovaradinski šanac stekao status slobodnog kraljevskog grada.
U procesu imenovanja razmatrano je više predloga, među kojima su bili Bačvar i Dunavar, ali je konačan izbor doneo naziv sa dubokom simbolikom.
Carskom poveljom varoš je istovremeno zvanično imenovana na četiri jezika: latinskom (Neoplanta), nemačkom (Neusatz), mađarskom (Újvidék) i srpskom (Novi Sad). Naziv u doslovnom prevodu - "novi zasad" ili "nova biljka" i označavao je novi početak i obnovu zajednice iz ratnog pepela.
BONUS VIDEO:
(MONDO)
