U srpskoj tradiciji Badnji dan zauzima posebno mesto i vekovima se obeležava na isti način. Ljudi koji poštuju stare običaje, ovog jutra ustaju veoma rano, još pre svitanja, kako bi posekli badnjak i time započeli praznično slavlje.
Ovaj dan prethodi Božiću, jednom od najznačajnijih hrišćanskih praznika i ujedno označava kraj božićnog posta koji se smatra najstrožim. Iako je post na samom kraju, Badnji dan se doživljava kao dan radosti i iščekivanja, jer najavljuje rođenje Isusa Hrista.
Badnji dan potiče od badnjaka, drveta koje ima važnu simboliku u narodnim i verskim običajima. Najčešće je to mladi hrast ili cer, mada se u nekim krajevima koriste i druga stabla. Drvo se ujutru donosi kući, a uveče, uoči Božića, unosi se u dom zajedno sa slamom i pečenicom, čime se stvara praznična atmosfera.
Prema verovanju, badnjak podseća na drvo koje su pastiri doneli u mesto Hristovog rođenja kako bi zagrejali hladnu pećinu, a varnice koje tada nastaju, smatraju se znakom radosne vesti. Njegovo paljenje prati molitva za blagostanje, zdravlje i slogu u porodici, dok svetlost vatre simbolično nagoveštava dolazak Hristove vere.
U pojedinim krajevima postoji i tumačenje da badnjak predstavlja krst, dok toplota koju daje vatra označava spasenje i nadu koju je Hristova žrtva donela čovečanstvu.
BONUS VIDEO:
(MONDO)
