Nekadašnji jugoslovenski fudbaler Svetozar Đanić važio je za velikog fudbalskog talenta, ali je zbog politike streljan tokom Drugog svetskog rata kada je imao samo 24 godine. Tokom fudbalske karijere nosio je dresove Vojvodine, Građanskog, Viktorije Plzenj i reprezentacije, a najveći trag ostavio je u Hrvatskoj.
Rođen je u selu Manđelos (tadašnja Austrougarska) i nadimak mu je bio "Lala", ali je surovi rat režirao jednu od najpotresnijih priča hrvatskog i jugoslovenskog fudbala.
Njegov život okončan je na brutalan način u zagrebačkoj šumi Dotrščina kada je streljan od strane ustaših vlasti 1941. godine.
Karijeru počeo u Novom Sadu
Kao junior je igrao za SK Slaviju iz Novog Sada. Potom je kao 17-godišnjak postao prvotimac Vojvodine u kojoj je igrao od 1934. do 1936. godine. Potom se preselio u Zagreb kako bi studirao i tamo je branio je boje Građanskog. Jedan period života proveo je u Čehoslovačkoj i igrao je za nekoliko fudbalskih klubova SK Židence, SK Breclav i Viktoriju Plzenj. Usledio je povratak u Zagreb gde je nastavio da igra za Građanski (od 1939. do 1941), sa kojim je u sezoni 1939/40. osvojio poslednje prvenstvo u Kraljevini Jugoslaviji.
Jedan potez je bio koban
Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je tri utakmice. Debitovao je 29. septembra 1940. u prijateljskom susretu protiv Mađarske u Budimpešti, a zatim je 3. novembra 1940. igrao protiv Nemačke u Zagrebu. Poslednju utakmicu za nacionalni tim je odigrao 23. marta 1941. protiv Mađarske u Beogradu, što je ujedno bila i poslednja utakmica reprezentacije Kraljevine Jugoslavije.
Uspostavljanjem Nezavisne Države Hrvatske 1941. godine, Đanićeva sudbina se zakomplikovala.
Kao Srbin i deklarisani levičar, član Komunističke partije aktivan u radničkom pokretu još od studentskih dana, postao je meta novog ustaškog režima.
Pozvan je da nastupi za novouspostavljenu reprezentaciju NDH na gostovanju u Beču protiv nacističke Nemačke, što je bio njegov jedini i poslednji nastup za tu selekciju. Činilo se da bi mu igranje za reprezentaciju države čiji je bio ideološki protivnik moglo spasiti život, ali dogodilo se potpuno suprotno - to je bila njegova smrtna presuda.
Odmah po povratku u Zagreb, Svetozar Đanić bio je uhapšen, a potom i streljan od strane režima Ante Pavelića. Optužen je za saradnju s komunistima i streljan samo tri dana nakon što je nosio dres reprezentacije NDH (18. jun 1941).
BONUS VIDEO:
