Pijenje vode iz česme ponovo je na meti kritika, zajedno sa "zauvek zabranjenim hemikalijama" i odlukom pojedinih američkih saveznih država da ograniče fluorizaciju. U međuvremenu, 13. aprila 2026. objavljeni su rezultati izuzetno dugotrajne (60-godišnje) studije, koji bi mogli donekle da umire javnost.
Godinama unazad, pijenje vode iz česme izaziva sve više pitanja. U poslednje vreme mnogo se govori o tzv. večitim hemikalijama, a izveštaji o povlačenju fluorida iz vode za piće u nekim američkim državama dodatno su podstakli zabrinutost. Vlasti Jute i Floride odlučile su da ograniče fluorizaciju, pozivajući se na istraživanja koja sugerišu da fluorid može negativno da utiče na razvoj mozga kod dece. Praksa dodavanja fluorida u vodu dosad je važila za jedno od najvećih dostignuća javnog zdravlja.
U međuvremenu su se pojavili rezultati obimnih istraživanja koja bi mogla da umire javno mnjenje. Naučnici sa Univerziteta u Minesoti, Univerziteta u Viskonsinu i Univerziteta u Mičigenu analizirali su podatke više od 10.000 stanovnika Viskonsina, prateći njihove živote od završetka srednje škole 1957. godine, pa sve do 80. godine života. Rezultati su objavljeni u prestižnom časopisu Proceedings of the National Academy of Sciences.
Šta su naučnici otkrili?
Analiziran je uticaj konzumiranja vode sa fluorom u detinjstvu na intelektualni razvoj i kognitivne funkcije u odraslom dobu. Upoređene su osobe koje su bile izložene vodi sa onima koje takvu izloženost nisu imale. Ispostavilo se da pijenje vode sa fluorom nije bilo povezano sa nižim koeficijentom inteligencije u tinejdžerskom periodu, niti sa pogoršanjem kognitivnih funkcija u odraslom dobu, pa ni posle 50, 60, 70. i 80. godine života.
To je važno otkriće, naročito u kontekstu nedavnih kontroverzi. Prethodna istraživanja, na koja su se pozivale neke savezne države, bavila su se znatno višim koncentracijama fluora od onih koje se nalaze u američkoj vodi iz česme. Štaviše, te analize nisu obuhvatale podatke iz SAD.
Nova istraživanja popunjavaju te praznine. Naučnici su detaljno pratili mesta boravka učesnika u detinjstvu, što je omogućilo procenu stvarnog trajanja izloženosti fluoru. Iako autori priznaju da nisu mogli neposredno da izmere količinu fluora koju je svaka osoba unela, rezultati prikupljeni u periodu od šest decenija dosledni su i nedvosmisleni.
Vaše mišljenje nam je važno - ostavite komentar, nije potrebna registracija!
BONUS VIDEO:
(MONDO)
